”Ik hoor weleens: als jij er bent, weten we dat het goed komt”

Passie voor onderwijs

Anne kwam op haar zestiende naar Nederland. In haar moederland ontstond haar passie voor het onderwijs: die was zelfs zo groot dat ze een Engelstalige ’teacher training course’ volgde. Dat ging haar zo goed af dat ze meteen een baan als docent kreeg aangeboden, maar dat ging niet door vanwege de verhuizing naar Nederland.

”Maar het bleef in mijn hart zitten. Dus toen ik in Nederland ging studeren en voor veel bijbaantjes werd afgewezen vanwege mijn leeftijd, ging ik op zoek naar werk als bijlesdocent.”

Van huiswerkbegeleiding naar Onderwijsheld

Zo kwam ze bij Lyceo terecht. Ze startte in de huiswerkbegeleiding en groeide door naar Onderwijsheld. Dat bleek haar op het lijf geschreven. ”De training van ervaringsdeskundigen voor ik begon was fijn. Het hielp wel ook dat ik de teacher training course al had gedaan, maar ik heb het ook gewoon een beetje in me, want ik voelde niet echt spanning toen ik begon.”

Lesopvang en surveillance

Als Onderwijsheld verzorgt Anne vooral lesopvang en surveillance. ”Ik vind het leuk om voor een groep te staan en de rust te bewaren, maar ook om te zorgen dat ze aan de slag gaan. Ook als ze zeggen dat ze niets te doen hebben.”

Op andere momenten ondersteunt ze docenten met praktische zaken. ”Doordat ik het surveilleren van ze overneem, kunnen zij hun tijd en energie anders inzetten. En ik heb bijvoorbeeld laatst de docent design geholpen de indeling van het lokaal te veranderen omdat zij het daar te druk voor had. Soms neem ik ook zelf dat initiatief door te zeggen: dat kan ik ook voor je doen. Ze weten niet altijd de weg en dan is het fijn om het te kunnen aanbieden.”

Waardering en respect

Daar krijgt ze ook veel waardering en respect voor terug. ”Ik hoor weleens: als jij er bent, weten we dat het goed komt. Dat soort positieve feedback krijg ik al vanaf het begin en daardoor heb ik me altijd thuis gevoeld.”

Bovendien kan ze altijd met collega’s sparren over leerlingen of het lesprogramma. ”Dan hebben we het bijvoorbeeld over het ontwikkelen van lesmateriaal waar leerlingen mee aan de slag kunnen als er geen docent is.”

Balans

Anne weet na zes jaar inmiddels wel hoe belangrijk het is om goed met kinderen om te kunnen gaan. ”Je moet een balans vinden tussen een band met ze opbouwen en streng voor ze zijn. Deels betekent dat ook accepteren dat je uiteindelijk geen docent bent en dat ze je ook niet zo zien. Maar dat betekent niet dat je het niet leuk met ze kunt hebben of geen aandacht kunt hebben voor hun verhaal, want dan wordt het ook makkelijker om ze te helpen.”

Verbinding met elke klas

Anne is er trots op dat het haar altijd is gelukt om met elke klas een band op te bouwen, ook met de minder gemotiveerde leerlingen. ”Als ze echt geen zin hebben of er is daadwerkelijk niets te doen, neem ik ze desnoods mee de gymzaal in zodat ze kunnen bewegen.”

Zo had ze een tijdlang een klas die ze opving als hun les Nederlands uitviel. Er was weinig afstemming over wat ze moesten doen, maar ze bouwde wel een hechte band met ze op. ”Toen ik uiteindelijk wegging, hebben we op mijn laatste dag samen popcorn en andere hapjes gemaakt.”

Meer dan alleen leerstof

Goed onderwijs gaat verder dan leren schrijven en lezen, volgens Anne. ”De school is je tweede thuis als je jong bent. Daar leer je hoe je als persoon moet zijn en dat zijn lessen die je de rest van je leven meeneemt.”

Daarom zijn betrokken, zorgzame docenten zo belangrijk volgens haar. ”Zij kunnen dingen zien die andere mensen misschien niet oppikken.” Daar ziet ze ook een belangrijke rol voor Lyceo. ”Docenten hebben al heel veel op hun bord. Ik ben geen leraar, maar als ik iets zie bij een leerling kan ik dat wel doorgeven aan de docent.”

Juist daarom is de lesopvang vanuit Lyceo zo belangrijk: ”Als een les uitvalt, mist een leerling niet alleen stof, maar ook de aandacht van iemand die kan ondersteunen in de ontwikkeling.”

Een carrière in het onderwijs

Mede daardoor is Anne serieus een baan als docent gaan overwegen. ”Ik zou bijvoorbeeld graag maatschappijleer willen geven. Dan kan ik ze iets meegeven wat ze bij de exacte vakken niet krijgen, namelijk het vermogen om na te denken en te praten over wat voor mens je wilt zijn.”

Anne wijst volmondig de ervaring bij Lyceo aan als oorzaak daarvan. ”Als ik niet bij Lyceo was gaan werken, was ik er nooit bij gaan stilstaan dat dit iets is wat ik serieus wil.”

*Wegens privacyredenen is deze naam gefingeerd.