#ikwordleraar: ”Als leerlingen zich veilig voelen, ontstaan er succesverhalen’’
Als begeleider bij Lyceo ontdekte Sara (24) hoeveel impact goede begeleiding heeft. Benieuwd naar haar verhaal? Lees het hier.
Vind een vestiging bij jou in de buurt:
Wat is de drijvende kracht achter onze missie om elk kind een bloeiende schooltijd te helpen ervaren? Onze begeleiders. Elke dag weer zetten zij zich met heel veel passie, visie en motivatie in om onze leerlingen tot hun recht te laten komen én het onderwijs te versterken. Niet zelden leidt dat tot een keuze voor een onderwijscarrière. Hun verhalen laten zien waar het verschil wordt gemaakt, en daar richten we graag de schijnwerpers op. Vandaag het verhaal van David van der Hoek*. We spraken hem vijf jaar geleden, toen hij als vestigingsmanager bij Lyceo werkte en, geïnspireerd door zijn dagelijkse onderwijspraktijk, de lerarenopleiding geschiedenis volgde. Inmiddels staat hij voor de klas op de school waar hij eerst vestigingsmanager was.
David studeerde geschiedenis en om van het onderwijs te proeven, ging hij bij Lyceo werken. ”Na een paar weken op de vestiging voelde ik me al ontzettend thuis.” Hij ging aan de slag op een vestiging die nog in de kinderschoenen stond, en gaf daardoor een groot deel van de begeleiding zelf. Dat smaakte naar meer: de interactie met docenten, begeleiders en leerlingen beviel zo goed dat hij de lerarenopleiding geschiedenis besloot te gaan doen. Zijn stage deed hij op zijn eigen vestiging, ”De leerlingen die ik ‘s ochtends lesgaf, zag ik ‘s middags weer bij huiswerkbegeleiding. In de klas was ik meneer Van der Hoek, bij de huiswerkbegeleiding was ik David. Daardoor kregen leerlingen een goed gevoel bij me, maar leerde ik ook veel over hun ervaringen op school. Ik was het ene moment docent en het volgende moment leerling.”
Op zeker moment ging de geschiedenisdocent op Davids school met pensioen en werd hij gevraagd om het stokje over te nemen. ”Ik maakte me in het begin zorgen of ik dat wel kon, maar de docent haalde me over. ”Het is het leukste vak ter wereld,” zei hij, en dat is ook zo.” David is nog altijd blij met de ervaring die Lyceo hem heeft gegeven. ”Daardoor had ik wel echt een voorsprong omdat ik het onderwijs al een beetje had meegemaakt vanuit het perspectief van de leerling.” Hij is ook nu nog volop bezig met zijn ontwikkeling. ”Je moet bij elke les weer andere verwachtingen hebben. Heel vaak is het ook een kwestie van uitproberen, feedback vragen aan leerlingen en kijken waar je uitkomt.”
Dat is ook een wisselwerking, volgens David. Als vestigingsmanager zag hij vaak kinderen worstelen met het feit dat ze bepaalde vaardigheden niet beheersten en daar extra ondersteuning bij konden gebruiken. Het helpt dan om met die leerling te kijken wat er precies aan de hand is, volgens hem. ”Als je samen duidelijkheid schept en laat zien welke stappen ze moeten zetten, krijgen ze meer vertrouwen en komen ze makkelijker in een flow. Dan gaat het een beetje vanzelf en krijgen ze er ook meer plezier in.”
”Goed onderwijs is een combinatie van afstemmen op de leerling en zorgen voor duidelijkheid, voorspelbaarheid, een goede relatie en ruimte om te leren.” Zo legt hij altijd uit waarom hij bepaalde dingen doet of waarom leerlingen bepaalde dingen moeten leren, zodat ze met hem op één lijn kunnen komen te zitten. ”Maar ik laat ze ook meedenken over hun eigen onderwijs. Hoe zou dit vak bijvoorbeeld interessanter of nuttiger kunnen worden gemaakt voor de groep van volgend jaar? Ik vind het belangrijk om de bewegingsruimte te zoeken in de inspraak die je leerlingen biedt.”
Ook bij leerlingen die het wat moeilijker hebben op school probeert David het gevoel van eigen regie en eigen verantwoordelijkheid aan te spreken. ”Wanneer leerlingen in de problemen dreigen te komen met hun cijfers, ga ik het gesprek met ze aan en probeer ik ze aan het denken te zetten: dit is mijn leven en mijn probleem, dus hoe kan ik hier een oplossing voor vinden? Dan bied je ze de kans om zelf aan de slag te gaan. Soms gaan ze dan over, ook al stonden ze er minder goed voor, en als het niet lukt hebben ze wel iets anders geleerd. Dat is mooi om te bereiken, want je zorgt dat ze zich gezien voelen en een samenwerking met je willen aangaan.”
Om goede begeleiding mogelijk te maken, is goede samenwerking sowieso nodig, ervaart David. ”Dat betekent dat je als begeleider van Lyceo bijvoorbeeld ook in contact moet zijn met ouders en docenten, want samen kun je de behoefte van de leerling vervullen.” Volgens hem werkt het het best als school en Lyceo elkaar aanvullen. “Als iemand van Lyceo leerlingen extra ondersteunt, houden docenten meer ruimte voor hun lessen en kunnen ze hun expertise goed inzetten. Maar ook dat is een samenwerking, want je kunt bij elkaar aansluiten, visies uitwisselen en leerlingen samen begeleiden.””
Inmiddels is David, in lijn met zijn ambities van vijf jaar geleden, leerlingencoördinator van de vierde, vijfde en zesde gymnasiumklassen. Wel overweegt hij nog een master onderwijswetenschappen. En die samenwerking met Lyceo? ”We zijn nog steeds een scholenvestiging. Degene die eerder mijn leidinggevende was, is nu de contactpersoon vanuit Lyceo naar de school.”
Over de staat van het onderwijs is David positief. ”Het belangrijkste is om het onderwijs structuur te geven, maar leerlingen, docenten en scholen ook ruimte te geven om binnen de kaders eigen keuzes te maken. Dan blijft de focus op goed onderwijs en kunnen er mooie dingen gebeuren.” David ziet regelmatig leerlingen die graag willen leren en tot veel in staat zijn. ”En als leerlingen die ik in de eerste klas nog heb begeleid slagen voor hun eindexamens, vind ik dat heel mooi om te zien.”
*Wegens privacyredenen is deze naam gefingeerd.